Sunday, December 30, 2012

Selamat Tinggal 2012

        Tahun ini tahun 2012, tahun depan tahun 2013.
Macam celaka juga ayat starting tu. Sejujurnya, tiada apa yang nak aku cerita dekat lu orang.  Cumanya, baru minggu lepas aku pulang ke Muar. Ya, Muar. Bandar yang pesat membangun. Khabarnya, sultan Johor nak buat legoland lagi satu dekat Muar bengan buat kereta api bawah tanah sama macam dekat New York tu. Maju bukan? Tahun 2012 ni, Bandar Maharani(Muar) dapat title Bandar Diraja. "Pergh,memang lawo lah" bak kata orang Muar. Aku sebagai anak Johor,berasa bangga. Ye lah, New York pun tak pernah dapat title Bandar Diraja. Ini kan pula bandar Rio De Janeiro. Oh,makin permai lah nampaknya Muar lepas ni. Aku ni dah gaya duta dah nak promote Muar. Ha, malas nak taip banyak. Aku kasi lu orang tonton gambar-gambar ni. "Gambar menceritakan segalanya." Lu orang tak percaya? Tak percaya lu orang tengok ni. Semua ni yang sempat aku snap. Indah betul Muar ni.

Apa lu orang tahu bendera apa tu? Kalau tak tahu,pergi tanya ke pakwe makwe lu orang. Kalau diorang pun tak tahu,kata ke diorang gini, "Bangang jugak you ni kan sayang."
Bukti yang Muar ni bandar ekselen. Abaikan makhluk yang mencangkung tu. Beliau kacak orangnya. Juga merupakan anak jati Johor.
Model tidak berbayar. Yang mana merupakan anak jati Muar. Cadangnya, beliau mahu memajukan Muar setaraf dengan Dubai. Tinggi betul cita-cita.
Masji Jamek Muar. Dah gaya istana dah. Fuhh,ekselen ekselen.

Itu je lah serba sikit pasal Muar. Kang kalau tunjuk banyak,lu orang jeles pulak dengan Muar. Salam tahun baru. Harapnya, tahun 2013 yang bakal mendatang ni jadi tahun yang cemerlang,gemilang,terbilang bagi aku dan lu orang semua. Selamat tinggal 2012.


Friday, December 21, 2012

Kisah Seorang Pelajar Cemerlang

  Harini, aku baru habis exam. "Babi apa, gua tak tanya pun lah!" aku tahu lu orang mesti nak cakap gitu ke aku kan. Aku saja nak kasi tahu lu orang semua pasal benda tu. Lantak aku lah kan. Zaman sekolah rendah dulu, aku ni kira pelajar kesayangan cikgu Bahasa Melayu aku. Aku rasa, dia boleh nampak aku ada potensi jadi manusia yang berguna masa depan. Kalau tak pun, pasal aku ni memang kacak dan pasal tu, dia sayang aku. Yang tu memang tak dapat dinafikan.

 ********
  "Baik,cikgu akan buat ujian Bahasa Melayu." Satu kelas aku merungut tanda protes pasal ujian mengejut tu kecuali aku. Aku buat muka selamba aje bila dengar cikgu nak buat ujian. Ye lah,anak murid kesayangan cikgu kan. "Berlagak sial babi ni" aku tahu lu orang rasa nak bagitahu aku macam tu. Tak apa, aku terima. Aku senyum je. "Cikgu, ujian pemahaman ke,penulisan cikgu?" tanya si kacak bernama ChawIskhandar. "Pemahaman. 30 soalan. Semua objektif. Kamu mesti dapat 20 keatas dari 30. Barang siapa yang dapat markah bawah 20, cikgu suruh dia jalan itik pusing satu kelas." Ceh, macam hadis pulak nk berbarang siapa ni. "Gua kena skor 31."bisik aku dalam hati. "Berlagak sial babi ni" aku tahu lu orang rasa nak bagitahu aku macam tu. Tak apa, aku terima. Aku senyum je. Ujian pun bermula, aku dengan penuh gelojoh dan eksaitednya jawab soalan yang cikgu aku kasi. Ye lah, pelajar kesayangankan. tak sampai 14 minit,aku dah settle dah semua soalan. Ekselen betul aku rasa. "Konfem gua dapat 31 ni." "Berlagak sial babi ni" aku tahu lu orang rasa nak bagitahu aku macam tu. Tak apa, aku terima. Aku senyum je. 

********
  Esoknya, cikgu pun kasi kertas ujian. Aku dah sedia dah nak jadi orang pertama ambil kertas pasal biasanya, cikgu aku susun dari markah yang paling power sampai markah yang paling rendah. Tunggu punya tunggu, nama aku tak disebut-sebut. "Cilanat, tak kan gua kantoi ujian kacang macam tu?" aku dah kecut dah pasal dah lebih separuh kelas aku dapat balik kertas ujian tu. Akhirnya,"ChawIskhandar." cikgu panggil aku. "Baik kelas, harini, kita akan tengok itik dalam kelas kita." Celaka, aku sorang je yang tak lepas 20 markah. "Badi siapani melekat dekat gua ni". Aku tengok muka sorang sorang budak kelas aku,semua bajet nak tahan gelak masa aku jalan itik. "Tak apa lu orang. Harini lu gelakkan gua. Lu tunggu lah esok lusa." bisik aku sambil jalan serupa itik kelilinag kelas. Sekarang, aku tak senyum. Yang mampu, hanya menggeleng kepala. Celaka punya pemahaman.

Friday, December 7, 2012

Kuat Kencing.[edisi cerpan]

  Selepas 6 bulan menangok serupa orang bodoh dekat rumah,satu hari,aku pun dapat call dari sebuah institusi pengajian tinggi swasta. Bila angkat call, "Lu ni  ChawIskhandar ke?" Aku pun jawab"Ya, Si kacak bercakap ni,kenapa?" "Oh, ni gua nak kasi tahu yang lu lepas masuk sini. Daftar bulan 7 nanti. Nanti lu tunggu surat sampai rumah lu. Jangan lupa buat medikel chekap sekali ye,"kata dia ke aku. Fuhh,girang betul aku jam tu pasal aku dapat tawaran tu. Ye lah, siapa tak suka kan dapat sambung belajar? Aku pun ada jugak wawasan hidup macam lu orang semua. Selang seminggu lepas dia call,surat tawaran pun sampai rumah. Bila aku chek, perghh,kemain banyak lagi borang yang nak kena isi termasuk medikel chekap. Aku dah fikir dua tiga kali pasal medikel chekap ni. Ye lah, sekali medikel chekap,mau jugak makan puluh-puluh ringgit melayang. Puihh!Apa dia tak tahu yang aku ni memang tersedia sihat dan bebas dadah? Kejadah apa lagi nak medikel chekap bagai. Tapi pasal dah benda wajib, aku pun ikutkan aje hal medikel chekap tu.

*********
  "Kak,boleh tanya,saya nak buat medikel chekap." kata aku ke misi yang jaga kaunter klinik tu. "Oh,adik ni nak buat medikel chekap pasal nak sambung belajar lah ye?"tanya misi tu. "A'ah. Standet harga chekap berapa kak?"aku tanya balik ke dia. "Standet RM50 lebih,tapi adik punya medikel chekap ni,nak kena test lebih sikit dekat darah dengan air kencing. Rasa-rasa,dekat RM100 semua ni tak pun RM100 lebih." Aku telan air liur bila degar jawapan dia. Cilaka apa! Macam tu je melayang duit aku. "Studen punya harga tak ada ke kak?",tanya aku. "Kalau nak murah boleh.Tunggu bapak awak ada syer dekat klinik ni." Boleh tahan puaka jugak mulut akak misi ni. Terpaksa punya pasal, aku pun iyakan aje cakap akak misi tu. Sebelum masuk bilik doktor,dia kasi ke aku satu bekas. Dia suruh aku kencing dalam bekas tu. Nak chek kencing nanti katanya. Aku pun lekas-lekas ambil bekas tu,masuk dalam jamban. Tunggu punya tunggu,kencing aku tak keluar-keluar. Naik kejung bontot mencangkung dah rasanya. "Musibat betul!Apahal pulak tak nak keluar kencing ni." Misi dekat luar dah panggil-panggil nama aku banyak kali dah pasal nak buat chek darah pulak. Aku pun keluar dari jamban buat muka toye pandang misi tu sambil julang bekas kosong dan jerit "Tak boleh nak kencing lah misi. Air kencing saya malu nak keluar pulak time-time gini." Misi tadi sengih kambing aje bila aku cakap ke dia macam tu. Masa dalam bilik, lepas doktor ambil darah, dia pun tanya aku, "Mana air kencing awak?" "Dia tak boleh nak kencing doktor,kencing dia malu nak keluar,"selamba aje si misi tu jawab ke doktor sambil sengih kambing dia. Time tu,mahu saja aku kencingkan misi tu. Baru dia tahu yang aku ni bukan jenis yang fail dalam bab kencing mengencing ni. Cuma jam tu,memang kencing aku malu nak keluar. "Tak apa, you balik rumah,kencing dekat rumah,malam nanti datang sini balik bawak air kencing you,"kata doktor. Aku pun angguk tanda patuh arahan doktor tu.

*********
  Malam tu aku datang balik klinik tu pasal nak hantar air kencing. Sampai depan kaunter klinik, ada lagi rupanya misi tadi. Dia senyum aje bila nengok muka aku. "Oh,adik nak hantar air kencing eh? Dah boleh kencing lah ni? Air kencing adik dah tak malu dah nak keluar?" kata misi sambil tahan gelak. Aku pandang muka misi tu, nak tak nak aje. Dalam hati aku,"Cialanat betul lah lu misi. Nak nganjing pun beradap lah sikit. Kang ada jugak yang gua kencingkan malam ni!"

Nota kaki: misi = nurse